نبض های بی ستاره

کس که با آتش بازی می کند ،
نمی ترسد - اگر هم بترسد - آنچنان مسحور شعله های درخشان آن است که دم بر نمی آورد
آتش در دستانت که باشد ، خیره خیره شعله ها را نظاره می کنی
سوختن را در پوست وگوشت و استخوانت حس نمی کنی
زمانی خاکستر می شوی
دیگر رمقی برای فریاد هم نداری
وکسی هم به فریادت گوش نخواهد داد و
متهمی به آتش بازی
کسی ازسِحر چیزی نمی داند
و تو خرسند
که هیچکس هیچ نمی داند